martes, 30 de octubre de 2012

Sognsvan

Véxome na obriga de subir fotos. Acabo de ir dar un paseo ao lago (porque onte durante as horas de luz tivemos clase e non puiden). Agora xa é de noite pero hoxe fixo un día moi bonito.




Por certo, no lago atopeime con outros Erasmus e estivemos facendo un iglú. A cousa ía bastante ben pero derrumbouse antes de poder pechalo. 

Sabela.

lunes, 29 de octubre de 2012

Neve!

Mentres Marta redacta a historia de Turku (preparádevos jaja), o tempo pasa en Oslo e acércase o inverno!
Esta mañá ao espertar tiña un SMS de Marta dicindo que mirase pola ventá. Levanteime cabreada pensando que era de onte e que se vira a aurora boreal, pero cando corrín as cortinas vin isto:

É dicir, que cando me deitei non estaba nin nevando, e cando me levantei (unhas 9 horas despois, non vos vaiades pensar que non madrugo jaja) estaba todo así de branco.
Despois da emoción inicial, e de probar o tacto da neve, púxenme as botas e fun para o campus.
No camiño do meu edificio á estación do metro tiven oportunidade de sentirme torpe e patosa peeeeero non caín (cousa que según din vai pasar si ou si). O problema é que polos camiños a neve é pouca e está moi compacta, medio xeo, e resbala moito.
Aínda así non fai moito frío (agora hai uns 0ºC), así que o máis probable é que se derrita, porque para os próximos días non dan moita neve (creo).

Sabela.

miércoles, 17 de octubre de 2012

Sobre General Toxicology

A semana pasada rematamos o primeiro dos cursos que tiñamos, General Toxicology. En xeral podo dicir que me gustou. O primeiro bo é que, ao ser xeral, puxérona de primeira e só ter unha asignatura é un puntazo. Tiñamos clase todos días, 1 hora e media, con descanso de 15 min no medio. O descanso, así como o final da clase, era sagrado, e se o profesor se pasaba un minuto pedía perdón. Tivemos varios profesores (5 ou así), e había de todo. O que era o principal é moi majo, de feito nos descansos se ía tomar café cos alumnos (que se ve que xa coñecía de antes) pero daba as clases un pouco liosas. Tamén tivemos un profe moi bo e majo, e un tipo loco que non sabe nin o que di (e que agora nos dá Human Toxicology, yuju). Este é un exemplo de que, desgraciadamente, aquí tamén poden ser MOI chapuzas coas presentacións. Di que si! Para que borrar puidendo tachar?

Para os descansos hai unha sala enfrente da clase, bastante grande, con sofás, nevera, micro, máquina de café... para a nosa clase! Pero tampouco é que faga moita falta porque os alumnos durante clase comen e beben. Pero a lo bestia. Vamos, que aparte de auga e café, toman zumes, batidos, plátanos, iogures... ensaladas de pasta, traen as especias para condimentar... están locos! Bueno e en clase tamén é típico descalzarse (e na biblio).
En canto ao nivel... depende. Ao principio parecía moi difícil, e a xente facía preguntas superrebuscadas e destas de razoar e todo! Jaja. Pero bueno, o inglés entendíaselle perfectamente a todos. Despois, como nos daban preguntas cada semana, e sería o que entraría no exame, aínda que foi moito curro, pois xa sabes o que entra e non (debería) haber fallo (aínda non sabemos a nota!). Esto de que aos Erasmus lle poñen as cousas máis fáciles dubídoo moito, empezando porque a nota do exame é o 100% e o exame é anónimo (by the way, no exame estaban todos co plátano, zume e galletas jeje).
E creo que esto é o que tiña que dicir sobre a asignatura xD.


Sabe.


Turku


miércoles, 3 de octubre de 2012

Hei!

Esto está un pouco abandonado...

Estes días estamos de "vacacións", porque hai unha semana sen clases de noruego e xa case non temos clases de Toxicology. O problema é que mañá mesmo temos exame de verbos de noruego (si, si, como os de inglés) e o luns de Toxicology. Final. Pero para que non cunda o pánico estamos indo a todas as clases de baile que atopamos, que veñen sendo Jazz, House e Hip hop (esta última aínda non a probamos pero xa se andará).

Así que estes días non hai moitas novidades. A boa noticia é que xa non nos sentimos tan tontas en clase porque están todos igual de nerviosos polo exame (salvo algunha excepción alemana) e aquí tamén se fan preguntas do tipo: "esto entra?", o cal demostra que por moi noruegos que sexan seguen sendo humanos.

O martes que ven partimos para Turku a visitar a Alfonso así que xa vos contaremos que tal por eses lares.

Sabela.

martes, 25 de septiembre de 2012

Staying alive


Hei! Hvordan har dere det? Jeg har det veldig higgelig her! Jeg har mange venner i Oslo, De er exchange students også. Nå jeg kan snakke litt norsk fordi jeg studerte so mye. 

Marta.
















Y esta es la razón por la que hemos tardado tanto en actualizar xD

Que va, os cuento cómo nos va todo. Evidentemente ya estamos perfectamente instaladas, bueno, perfectamente no, seguimos con el tema de la decoración/robar posters de todas partes... pero esto ha degenerado en una especie de Síndrome de Diógenes gracias al cual ahora tengo una bici con las ruedas probablemente pinchadas, unos patines, una cámara de video y una radio que no sé si funcionan ya que van con pilas (y claramente no hay ganas de comprar pilas para algo que encontré en la basura ajena (y con basura ajena me refiero a las cosas que dejaron en mi trastero las personas de otros años)), dos gorros, calcetines de lana hipergordos, unas tijeras, una grapadora, rotuladores permanentes, una cantimplora, camisetas y un abridor. (Ahora es cuando os dais cuenta de que lo de Diógenes no era una exageración)

Y eso, Héctor se fue, pero su colchón seguirá incordiando en la habitación de Sabela habitación por los siglos de los siglos.


Sucesos a destacar en estos días (evidentemente han pasado más cosas pero lo que viene a continuación es un resumen, espero que bastante resumido, porque me conozco):

- Bergen.
Fuimos a ver Bergen y llovía mucho, cuenta la leyenda que entre 250 y 364 días al año. Podría dejarlo así pero tiene un poco más de chicha el viajecito este.
Fuimos en tren, viajando de noche, todo un lujo con manta, tapones para los oídos, antifaz y colchoneta inflable a modo de almohada (por desgracia no nos llevamos nada, pensando que a la vuelta tendríamos otra oportunidad, pero no fue así. La gracia es que era completamente legal llevarse todas esas cosas...), llegamos a las siete de la mañana y llovía, unos desayunamos en la estación (ya que llevábamos comida para todo el viaje) mientras que otros fueron al "Deli de Luca", que según he visto es el Starbucks de Oslo dado que todo el mundo va con esos vasos por la calle, pero simplemente consiguieron una café asqueroso y unos bollos a medio cocer.  Así que medio desayunados fuimos al hotel, fuimos 9 con una reserva para 8 y hasta aquí puedo decir de este tema. Dejamos las maletas y tomamos otro té/café dado que era gratis (no estaba abandonado, ni patas arriba, ni nada, era gratis!!). Después fuimos a la oficina de turismo y allí nos endosaron, como estaba perfectamente planeado, un crucero de 4 horas, de las cuales las 2 primeras fueron horribles dado que llovía (un acontecimiento muy extraño) y hacía frío (también muy extraño). A las 2 horas, empezó lo bueno, ya en el fiordo nos rodeaban las montañas llenas de cascadas, casas aisladas, más cascadas y  más casas aisladas. Y diréis:
- Pero qué monótono!- Y contestaré:
- Tenéis razón - A parte, por si no quedó suficientemente claro llovía y hacía frío. Pero realmente mereció la pena.
Ya después de la primera mojadura monumental fuimos al hotel, nos instalamos, revolvimos todo y volvimos a salir a ver la ciudad, y con ciudad me refiero a las cuatro calles que tiene, al puesto de pescado y todos sus trabajadores latinos .
Al día siguiente madrugamos para ir hasta lo más alto del monte. Aunque realmente madrugamos para ir a la recepción del hotel y tomar más té/café (y gratis!). 
El camino desde la parte baja de la montaña no pintaba muy bien, aunque estaba asfaltado la cuesta era en algún momento ligeramente mortal. Sólo los más valientes subimos caminando, llegando al final calados hasta los huesos pero con un calor mortal. "Arriba" supuestamente se veía la ciudad, en su lugar, debido a la lluvia y a toda la niebla, nosotros vimos la nada (pausa que no viene a cuento para recomendar dos películas/libros que si que vienen más o menos a cuento "La Niebla" y "La historia interminable"). Allí a parte de familias con niños con el mejor equipamiento para la lluvia que haya visto nunca había un restaurante, con una preciosa chimenea que acaparamos durante un buen rato. 
Ya secos, salimos otra vez, unos seguimos subiendo hasta un lago y otras se bajaron de compras, después del lago, unos seguimos subiendo y otros siguieron paseando por no tener el calzado adecuado, o por tener el calzado demasiado roto.
Desde arriba, lo más arriba que pudimos, vimos Bergen y sus más de cuatro calles.  
Y bajamos la montaña.
Por la noche unos salieron y otros nos quedamos en casa. Bueno, unos intentaron salir y se quedaron atascados hasta que yo intenté socorrerlos bajando (por error por unas escaleras de emergencia y descalza ya que mis zapatos aguantaban la puerta dado que no tenía llaves porque se las había dejado a Sabela) al bar (lleno de hombres en general y muy borrachos algunos en particular) donde me mandaron a paseo ya que no tenían las llaves del ascensor. Cuando subí, para contarles las malas noticias y darles apoyo moral, ya habían localizado al encargado de mantenimiento que apareció en pocos minutos y los liberó después de forcejear con la puerta. Nadie volvió a utilizar ese ascensor.
A la mañana siguiente tocó seguir paseando, pero tuvimos suerte ya que salió el sol, durante 30 segundos. Cronometrado.
Y cogimos el tren de vuelta, por el camino alucinábamos entre túnel y túnel con las vistas, ya que muchas veces la vía estaba a ras de agua. Vimos pseudoinundaciones, nieve, nieve, y más nieve acumulada del invierno pasado y casas aún más aisladas. También aprendimos a contar hasta diez en deustch, alemán, polaco, español, francés, italiano e inglés.

- Cumpleaños de Jasper 1.0.
Una kitchen party como otra, mucha cerveza, vodka gratis (gratis!) pero con pancakes americanos y luego Dutch!

- Cumpleaños de Jasper 2.0
3 días después, con más cerveza, más vodka gratis (gratis!), y más pancakes, ésta vez echos por mi. 
Más tarde fuimos a Horgens, un pub, no sabría decir dónde está exactamente pero está realmente pasable. El problema es la vuelta en taxi... Ésta vez no nos timaron tanto,  y aunque  fuimos 7 en uno de 6 llegamos sanos y salvos.

- Jazz sin jazz. 
Ésta es una historia del tipo de los creadores de los creadores de los creadores de... en la que fuimos al gimnasio a las 11:15. En el aula que teníamos la clase estaban los de kárate, así que amablemente vinieron a informarnos de que nuestra clase se cambiaba de aula y de hora. Todo bien hasta que pedí también muy amablemente que lo repitiese en inglés, amablemente me dijeron que la clase iba a ser a las 12:45 así que nos fuimos a casa, compramos los billetes de vuelta a casa (Vuelta a casa!) y volvimos (volvimos!). Para nuestra sorpresa, en la puerta había un cartel que intuyo que decía que la clase se había pasado a las 11:30. Así que preguntamos en el mostrador... finalmente el chico que amablemente me había dicho la hora correcta se había equivocado al decirla en inglés... 

Estas son las cosas más interesantes que nos han pasado estos días y de las que yo me acuerdo o puedo contar a la gran masa. Todo va demasiado rápido, por las mañanas clases, 2 días a la semana seminarios con deberes, noruego por las tardes con su cantidad ingente de deberes y "redacciones de niños de 6 años" para entregar a doble espacio, ir al gimnasio, estudiar, salir, seguir socializando, intentar participar en una revista de la universidad, más estudiar ya que el examen es en 12 días (12!!!!!!!!!!)

Muchas cosas y poco tiempo. 


Marta.

miércoles, 12 de septiembre de 2012

Resumetetet

Levamos moito tempo sen actualizar así que intentarei facer un resumo moi resumido destes días.

A semana pasada estivo Héctor de invitado, e a verdade é que tivo moi boa sorte co tempo co cal puidemos ir ver os lagos (porque resulta que hai outro tamén moi cerquiña!) as illas (Langøyene e Hovedøya, as dúas moi bonitas), a Opera House (outra vez!), o campus (aínda que eu xa o vexo a diario) e demos un paseo polo centro. A eso hai que sumarlle algunha que outra cea, kitchen party (básicamente reunirse nalgunha cociña), e festa propiamente dita en discoteca (que xa sabedes que a Héctor é o que lle mola). Pois iso, que moitos italianos e alemáns e moito falar inglés (ah! si, e estudar polas mañás, en serio jaja).

Este venres había barbacoa no lago polo cumple dunha das italianas, que rematou cunha considerable fogueira porque si, xa empeza a facer frío. O sábado kitchen party e o domingo BLÅ. Iso polas noites, porque os días se van facendo un pouco aburridos co cal non queda máis remedio que estudar (e intentar facer a colada sen éxito). Peeeeero onte apuntámonos por fin ao ximnasio así que xa temos plan para as tardes. O ximnasio queda moi cómodo porque está no medio e medio do campus.

Un bico a todos!
Sabela.